Wandelen en delen in rouw is een combinatie van twee die prima werken. Ieder seizoen komen we één keer samen om de verbintenis met elkaar te voelen. We verzamelen op de afgesproken zondag op het vroege tijdstip van 9.30 uur bij het wandelgebied waar we elkaar dit jaar in ieder seizoen ‘tegen komen’. Het weer doet vaak gezellig mee en de omgeving is altijd een cadeautje. Aan het begin van iedere wandeling heet Antoinette iedereen welkom en vraagt of je een kaart wil trekken uit een stapel die rondgaat en of je daarbij dan jezelf wil voorstellen en voor wie of met welke reden je deze wandeling maakt.

Wat er op de kaart staat, onthoud je dan tot aan het eind van de wandeling, want dan gaat het boek met de uitleg rond of Antoinette stuurt je een mailtje met uitleg op verzoek.

Delen in rouw doet vermoeden van zwaarmoedigheid, maar verdriet delen maakt de ballast minder zwaar. Hoewel zeker tijdens het rondje voorstellen de meesten hun emoties naar boven voelen borrelen en het verdriet steekt. De wandeling duurt meestal ruim een uur en de meesten van ons wisselen regelmatig van loopmaatje. Het ‘tegemoet komende verkeer’ krijgt altijd een vriendelijk gedag of het nou een fietser, hond of wandelaar is. Pas was er zelfs een jong hertje wat ons met een bezoek vereerde…

Geweldig zo dicht bij de natuur. Het bos, de buitenlucht en de mensen zijn een welkome energiebron en het voelt ‘verbonden’. Want hoe zwaar verdriet ook weegt, je bent ook gezegend met dat wat er was. En deze regel telt voor iedereen: Als er één deur sluit, gaat er weer een andere deur voor je open!

Wilma Boerboom

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.